Lanie wosku - moja wróżba na Andrzejki
Każdy z nas zachowuje we wspomnieniach najbardziej udane imprezy swojego życia, do których lubi powracać myślami nawet wtedy, gdy okres szumnej młodości i szaleństw ma się dawno za sobą. Wodze fantazji warto puścić w wieczór 29 listopada, który poprzedza tradycyjne imieniny Andrzeja - patrona wielu państw oraz grup społecznych. Tego wieczora królują wróżby andrzejkowe, a przede wszystkim lanie wosku.
Mój najbardziej udany wieczór andrzejkowy wiąże się jeszcze z czasami licealnymi. Wtedy mieliśmy dużo czasu na zabawę oraz beztroskie wygłupy. W trzeciej klasie liceum obchodziłem Andrzejki w gronie sprawdzonych przyjaciół, postanowiliśmy mocno zaangażować się w sprawę i przygotować Andrzejki w sposób jak najbardziej profesjonalny. |
|
Każdy z nas robił sobie ogromne nadzieje i snuł domysły na temat tego, co może nam wyjść podczas lania wosku, który przecież należy do najbardziej znanych wróżb andrzejkowych, które na przestrzeni lat zostały w niezmienionej postaci w naszych obyczajach i wierzeniach. W celu spełnienia najbardziej kluczowych warunków, aby lanie wosku odbyło się w sposób jak najbliższy dawnemu praktykowaniu - postanowiliśmy pożyczyć z naszego miejscowego kościoła duży mosiężny klucz, przez którego ucho miał być wlewany wosk na zimną taflę wody. W dawnych latach wierzono bowiem gorliwie, że możliwe do spełnienia są jedynie te wróżby andrzejkowe z lanego wosku do których używa się święconego klucza, klucza od drzwi poświęconych i dotykanych przez osobę duchowną. Lanie wosku może się wydawać monotonną i zwyczajną czynnością, ale ukryte są w nim pewne symbole.
|
|
Klucz według dawnych wierzeń stanowi symbol otwarcia niedozwolonych dla wszystkich wrót, za którymi odnaleźć można zagadnienia dotyczące przyszłości. Wosk jako materiał pochodny, produkowany przez pszczoły symbolizuje płynność, a samym pszczołom od zawsze przypisuje się cechy mądrości i pracowitości. W starożytności uważano także pszczoły za istoty boskie, przypisywano im cechy prorocze. Wyczytaliśmy to wszystko ze znajomymi w jednym z poradników staropolskich tradycji i zrobiło to na nas ogromne wrażenie. Przez lata praktykowania lania wosku na szkolnych zabawach nie zdawaliśmy sobie sprawy, że w niby wypróbowanych i oczywistych pojęciach może kryć się drugie dno.
|
Podczas wieczoru andrzejkowego ściśle dostosowaliśmy się do określonych reguł, aby wróżby były łatwe do odczytywania i analizy. Jakież było nasze zdziwienie, gdy przy mojej kolejności wróżenia na wodzie zaczął pływać kaszałt, którego cień rzucony na ścianę przypominał wózek dziecięcy - przynajmniej taki kształt określili wszyscy moi znajomi uczestniczący w zabawie. Ale nawet lanie wosku nie przekonało mnie do podjęcia decyzji o wczesnym rodzicielstwie.
Za to mojej przyjaciółce ukazała się woskowa wieża Eiffla, zwiastująca podróż do Francji, której koleżanka szczerze nie cierpi, ponieważ przez ostatnie wakacje pracowała tam i nie była zadowolona z wynagrodzeń. Czyli wychodzi na to, że lanie wosku oprócz przepowiadania przyszłości ma także funkcję spinania klamrą tego co było kiedyś z tym, co dopiero nastąpi? Dobrze wiedzieć! Nasz wieczór andrzejkowy nie ograniczał się jedynie do lania wosku.
Niestety nie było wśród nas stuprocentowego Andrzeja i nie mieliśmy komu docinać za pomocą frywolnych żarcików, ale za to powróżyliśmy sobie za pomocą przykrywania kubkami elementów kluczowych i symbolicznych dla dalszej przyszłości. Pod trzema kubkami schowano różaniec, smoczek oraz monetę. Losowaliśmy kolejno. Przypadł mi smoczek, co było powodem mojej paniki, ponieważ to już kolejny symbol nasuwający określone myśli. Na szczęście byłem wtedy wolny...
|
